Lawless (2012) OCR 23.976 fps runtime 01:55:45
สร้างจากเรื่องจริง
เร็วเข้า แจ็ค
เหนี่ยวไกซะทีสิแจ็ค
ผมทำไม่ได้
ฟอร์เรสท์พี่ชายผมเคยบอกว่า
ไม่มีอะไรฆ่าเราได้ เราไม่มีวันตาย
ตอนสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
ฮาเวิร์ด พี่ชายคนโตของผม... เห็นกองพันของตัวเอง
จมทะเล...
ทั้งกองพัน
เขาเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว
ไม่น่าแปลกที่เขาดื่มและต่อสู้อย่างบ้าเลือด
แล้วก็ฟอร์เรสท์ ในปีเดียวกัน...
ไข้หวัดใหญ่สเปนระบาดในแฟรงคลิน
แทบจะคร่าชีวิตคนทั้งรัฐเวอร์จิเนีย
ทั้งพ่อ แม่ และฟอร์เรสท์ติดไข้
แต่ทั้งๆ ที่โอกาสเลือนลาง...
ฟอเรสต์กลับต่อสู้กับไข้จนรอดตาย
คงรู้แล้วว่าทำไมฟอร์เรสท์ถึงได้คิดว่า...
พวกเรามันหนังเหนียว
สิ้นเขตแดน เฟรงกิ้น เคาร์ตี้
นี่เป็นยุคแห่งอันตราย
ในปี 1920 รัฐบาลออก พ.ร.บ.
ให้การจำหน่ายสุราเป็นเรื่องผิดกฎหมาย
ก็...อย่างน้อยก็ควรจะเป็นแบบนั้น
รับซักลังมั้ยครับคุณตำรวจ
- อรุณสวัสดิ์ฟอร์เรสท์ - วิสกี้ข้าวโพดแท้
สายฟ้าฟาดอย่างแรงครับ
บาดคอเหมือนเอามีดทิ่มเลยล่ะ
คมมีดแหลมๆ ร้อนๆ ลงไปถึงกระเพาะ
งั้นเอามา 2 ลัง
ได้เลยครับ
ผมกับพี่ชายทั้งสอง เป็นพ่อค้าเหล้าเถื่อน
ยินดีที่ได้รับใช้ ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ครับ
เขาเรียกแฟรงคลินว่า เคาน์ตีที่เปียกที่สุดในโลก
ผมกับพี่ชายทั้งสอง เป็นพ่อค้าเหล้าเถื่อน
คุณสามารถกลั่นเหล้าเถื่อน จากอะไรก็ได้
หยุดก่อนๆ หวัดดีเซลมา
หัวผักกาด ฟักทอง แบล็คเบอรี่ แป้งข้าวโพด แม้แต่เปลือกไม้
อะไรก็ได้
ก็เหมือนเคยนั้นแหละ
ตอนนี้ตาแก่ป่วยมาก จนลุกจากเตียงมาดูแลเตากลั่นไม่ได้
- ให้ผมยกไปส่งมั้ย - ไม่เป็นไร ฉันยกเองได้
และตอนกลางคืนในหุบเขา...
คุณสามารถมองเห็นแสงไฟจากเตากลั่น
เหมือนไฟประดับต้นคริสต์มาส
และตามตัวเมืองหลังหุบเขาเหล่านี้...
อาชญากรรมระบาดหนัก แบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นในประเทศนี้มาก่อน
และเหล้าเถื่อน
ก็ไหลลงจากเขาเข้าเมืองทีละเป็นคันรถ
แก๊งสเตอร์กอบโกยเงินเหมือนหยิบขนม
คนอย่างอัล คาโปน ทอมมี่ มัลลอย...
แล้วก็ไอ้หมาบ้าฟลอยด์ แบนเนอร์...
ก็ย้ายเข้ามาเป็นเจ้าถิ่น
ขณะที่เราขนเหล้าใส่รถบุโรทั่งวิ่งขายไปทั่ว
เฟรงกิ้น รัฐเวอร์จีเนีย ปี1931
เอาล่ะแจ็ค นายรอที่รถ
ทำไมผมต้องรอที่รถด้วย
ทำอย่างกับใครจะมาขโมยเศษเหล็กนี่
สั่งอะไรก็ทำเถอะน่าแจ็ค
เข้าไปกันเถอะฟอร์เรสท์
ของดีมาแล้ว มาซื้อกันได้
ยินดีต้อนรับ สบายดีมั้ยหนุ่มๆ
เสียใจเรื่องลิตเติ้ลบีนด้วยนะไอด้า เบลล์
เธอก็รู้ว่าลิตเติ้ลบีนรักสาวๆ แล้วก็น้ำเมา
สงสัยสั่งลากันสุดเหวี่ยงไปเลย
ส่งเงินมาเดี๋ยวนี้ไอ้หนู
ทำตามที่ฉันบอก
- ไม่งั้นฉันแทงแกแน่ - เดี๋ยวๆ
ผมแค่คนขับรถ ไม่มีเงินหรอก
พวกเธอจะอยู่สนุกกันต่อมั้ย
ไม่ล่ะ พวกเราต้องไปแล้วไอด้า เบลล์
ซักกรึ๊บน่าฟอร์เรสท์
อย่าดีกว่า เราควรกลับกันแล้ว
แกเคยเห็นแผลโดนมีดคว้านเหวอะรึเปล่า
ตอนนี้ฉันพร้อมจะจ้วงแกแล้ว...
ผมไม่มีเงิน
ถ้าแกยังไม่ส่งเงินให้ฉัน
ไอ้เปรตเอ๊ย
เดี๋ยวฉันจัดการเอง
เฮ้ย แกน่ะ ฉันว่าอย่าดีกว่า
เก็บมีดแล้วรีบพาพวกแกไสหัวไปซะ
ถ้าฉันเป็นแก ฉันจะฟังที่เขาพูด
แกเป็นหัวโจกเหรอ
ได้ค่าเหล้าจากพวกไอ้มืดมาเพียบเลยสิ
เอาเงินมาให้หมด ไม่งั้นฉันแทงยับ
ฟังให้ดีนะเพื่อน
เราไม่มีทางเข้าใจโลกใบนี้
เรารู้จักโลกใบนี้พอๆ กับนกบนฟ้า
แล้วก็มีเรื่องอีกมากที่นกไม่เข้าใจ
แต่ก็เปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่า...
โลกนี้ก็โหดร้ายกับนกพอๆ กัน
สิ่งที่ฉันอยากจะบอกก็คือ...
ชีวิตของแกกำลังจะเปลี่ยนไป
- แต่แกกลับไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ - พูดเรื่องอะไรของแกวะ
เผ่นกันเถอะ!
ก็พูดเรื่องนี้ไงล่ะ
เรียบร้อยแล้ว
เป็นไรรึเปล่าแจ็ค
มันเล่นมาตอนฉันเผลอ
ยังขับรถไหวมั้ย
- ไปตายซะฮาเวิร์ด - เพื่อน้อง
พี่ทำได้เสมอ
มาทางนี้แจ็ค เอามาตั้งตรงนี้
ขอบคุณครับ
รับซักขวดมั้ย
เอาล่ะ
พี่จะคุยกับฟอร์เรสท์เรื่อง รับเหล้าของผมกับคริกเก็ทไปขายรึเปล่า
- เรากำลังเตรียมการขนานใหญ่ - หมายความว่าไง
ก็ให้เราร่วมหุ้นด้วยไงพี่
ไม่เอาเหล้าอุบาทว์ที่พวกแกกลั่นหรอก
- เรากำลังปรับสูตรอยู่ - ปรับสูตรกับผีสิวะ
เหล้าแกแม้แต่หมูยังไม่กินเลย
ฟอร์เรสท์ไม่ให้แกเอี่ยวด้วยหรอก
ทำไมล่ะ
เพราะเขาคิดว่าแกมันอ่อน
ส่งมาอีกขวดซิแจ็ค
ดื่มเบาๆ หน่อยฮาเวิร์ด ของเอาไว้ขาย
- นั่นใครน่ะ - พวกบ้าๆ
จากโบสถ์ที่เมืองเบิร์นท์ชิมนี่
พ่อเธออยู่นั่น เป็นนักเทศน์ด้วย
อยากมีอะไรกับเธอต้องเตรียมแชลงไปงัด
ดูไม่น่าจะบ้าขนาดนั้น
รู้สึกว่าคุณพ่อจะไม่ค่อยสบอารมณ์
เอาล่ะ
แจ็ค เอานี่ไปไว้ข้างหลังที
เอาที่เหลือไปเก็บไว้ในโรงนา
ด้วยนะฮาเวิร์ด
- มาสิแจ็ค - ได้
คุณคือฟอร์เรสท์ บอนดูแรนท์ใช่มั้ย
ฉันชื่อแม็กกี้ โบฟอร์ท
ในเมืองเขาบอกว่า คุณหาคนช่วยงานที่นี่
ตำแหน่งยังว่างอยู่รึเปล่า
ขอโทษที่ผมต้องถาม แต่...
สุภาพสตรีอย่างคุณ...
มาทำอะไรแถวนี้
บางทีเมืองใหญ่ก็โหดร้ายสำหรับผู้หญิง
เลยเริ่มอยากหาที่สงบๆ อยู่
โห
คุณบอนดูแรนท์
ฉันได้งานรึเปล่า
เฉพาะคนขาวเท่านั้น
เร็วๆ สิ
คริกเก็ท!
นายต้องไม่เชื่อแน่ว่าฉันเห็นอะไรมา ลงมาซิเร็วเข้า
ฟลอยด์ แบนเนอร์ ยิงรถตำรวจอากรสุราซะพรุนเลย
กราดยิงกลางเมืองด้วยปืนกลมือทอมมี่กัน
- ฟลอยด์ แบนเนอร์เหรอ - เออ ฟลอยด์ แบนเนอร์
ตอนอยู่ในเหตุการณ์ ฉันนึกถึงนายด้วย
ฉันเอาปลอกกระสุนมาฝากนาย คริกเก็ท
- ขอบใจนะแจ็ค - เออ
เจาะรูแล้วเอาสายโซ่ร้อยได้...
- เอามาห้อยคอเป็นเครื่องรางนำโชค - ฉันจะทำแน่ๆ
ฟลอยด์ แบนเนอร์ดูมีทิศทางและวิสัยทัศน์
มีควันลอยออกมาจากกระท่อมแน่ะ
นี่มันอะไรกันวะ คริกเก็ท
- ทำสำเร็จแล้วเหรอ - ของตาย
แค่กำลังปรับปรุงสูตรอยู่
เราติดตั้งโดยต่อท่อแบบนี้...
ไม่มีใครรู้ว่ามีเตากลั่นอยู่ข้างใต้หรอก
เขาก็หยิบขวดขึ้นแล้วดื่ม
จะบอกว่า... ฉันไม่แน่ใจว่าที่เห็นนี่มันทึ่มสุดๆ...
หรือนายเป็นโคตรอัจฉริยะกันแน่
จิมมี่จ่ายเงินรึยัง
- จ่ายแล้ว - เหรอ
ขอบใจ
สวัสดีฟอร์เรสท์
นี่คือผู้ช่วยพิเศษคนใหม่
ย้ายจากในเมืองมาช่วยงานพวกเรา...
ดูแลเรื่องต่างๆ ให้ราบรื่น
มีเรื่องอะไรบ้างล่ะ
ขอโทษนะ... ขำอะไรไม่ทราบ
ฉันชื่อชาร์ลี เรคส์ มาจากชิคาโก
พี่ชายบ้าๆ ของนายอยู่รึเปล่า
ในรถนั่นใคร
ท่านอัยการมลรัฐคนใหม่ เมสัน วอร์เดล
ท่านอยากจะหาทางให้ทุกคนได้ทำธุรกิจ
เฮนรี ไปดูซิว่าท่านอยากได้อะไร
พีท ไอ้เวรนี่เป็นใคร
ฉันคือคนที่จะทำให้ชีวิตแกยากเย็นแสนเข็ญ
ถ้าไอ้เด็กบ้านนอกอย่างแกไม่เล่นตามกฎ
อย่าแตะต้องฉันอีก
เอาล่ะๆ
เรื่องนี้ได้ข้อสรุปแล้วนะฟอร์เรสท์
สุดท้ายแล้วทุกคนในเมืองจะต้องเอาด้วย
เริ่มที่สัปดาห์ละ 20 เหรียญ ค่าสินค้าเที่ยวละ 30 เหรียญ
จะได้รับอนุญาตให้ไปได้ทั่วทั้งเคาน์ตี
- จะไม่มีใครมายุ่งกับนาย - ตอนนี้ก็ไม่มีใครมายุ่งกับฉันอยู่แล้ว
คุณวอร์เดลอยากลองบรั่นดีแอปเปิ้ล ที่ดีที่สุดของนายซักขวด
ได้มั้ยล่ะ
มีอะไรเหรอไอ้หนุ่ม
มี
ถ้าแกส่งไอ้ตัวตลกผูกหูกระต่ายนี่มาอีก..
ฉันรับรองว่าแกได้ดึงขวาน ออกจากกระโหลกมันแน่
เข้าใจมั้ย
นายต้องเสียใจทีหลังแน่ ฟอร์เรสท์
มันเสียใจแล้วแหละ เพียงแต่ทึ่มจนไม่รู้ตัว
เข้าไปข้างในก่อน
จะชักปืนใส่ฉันเหรอ
มีอะไรก็ว่าไปจิมมี่ ฉันมีกิจการต้องดูแล
เอาล่ะ ฟอร์เรสท์ เรามีโอกาสทำเงินอย่างงาม
ตอนที่ธุรกิจกำลังไปได้สวย
แต่ถ้าจะให้ทุกอย่างราบรื่น...
ก็ต้องหยอดน้ำมันหล่อลื่นหน่อย
ฉันเข้าใจที่นายพูดนะจิมมี่ แล้วก็...
เรารู้จักกันมานาน ฉันจะไม่ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่
แต่..
ฉันคือบอนดูแรนท์
และเราไม่ก้มหัวให้ใคร
เราจะดำเนินงานโดยอิสระเหมือนเดิม
ฉันไม่มีวันจ่ายเงินให้เมสัน วอร์เดล
หรือไอ้ตัวดูดเลือดตัวไหนที่จะมาแทนมัน
ฉันไม่เคยจ่าย และจะไม่มีวันจ่าย
ฟอร์เรสท์ ฉันเสียใจที่นายคิดแบบนั้น
จิมมี่ นายอยากพูดอะไรกับฉันกันแน่
นายค้าขายแบบเดิมไม่ได้แล้ว
จิมมี่ จำได้ว่าแต่ก่อนนายไม่ขี้ขลาดแบบนี้
เดี๋ยวก็รู้ว่าจะเป็นไงต่อ
ราตรีสวัสดิ์
คุณผู้ช่วย ผมว่าเรามีปัญหาซะแล้ว
ตำแหน่งผมคือผู้ช่วยพิเศษ แล้วผมก็ไม่เห็นว่าจะมีปัญหาอะไร
ผมรู้มาว่าเด็กดอยพวกนี้...
มีสายเลือดอินเดียนแดง
เป็นพวกเชอโรกี พวกนี้ถึงได้...
ดูมีความเป็นสัตว์ป่าในตัว
ผมไม่ค่อยเข้าใจที่คุณพูดเท่าไหร่
แต่คนแถวนี้คิดว่าฟอร์เรสท์ บอนดูแรนท์..
ต่างจากคนอื่นๆ
- ต่างยังไง - ฆ่าไม่ตาย
คุณหมายความว่ามันเป็นอมตะเหรอ
พวกบ้านนอกอย่างคุณนี่ตลกเป็นบ้าเลยว่ะ
คุณรู้รึเปล่าว่า
ปืนกลมือทอมป์สัน ทำอะไรพวกเป็นอมตะได้บ้าง
ที่นี่ไม่ใช่ชิคาโก อยู่ๆ จะยิงเขาไม่ได้
ขืนทำ ชาวบ้านจับเราแขวนคอบนต้นไม้แน่
ผมดูเหมือนคนโง่ในสายตาคุณหรือไง
ผมถูกเชิญมาเพื่อรับงานนี้
แล้วผมก็รู้ว่าต้องเริ่มจากใคร
คุณรู้อะไรมั้ย
ผมไม่ค่อยชอบคุณเท่าไหร่
อ๋อ ไม่ค่อยมีคนชอบผมหรอก
ฟลอยด์ แบนเนอร์ถูกตามล่า คดีฆ่า 3 ศพที่ชิกคาโก้
- ไหนขอลองหน่อย - ลองดิ ยินดีให้ลอง
ฉันขับรถฝ่าด่านพวกนั้นได้
- อย่างแกเนี่ยนะ ฝันหวาน - หมายความว่าไง
แดนนี่ ฉันขับรถดีกว่านายเป็นกอง
แต่ต้องไม่ใช่ไอ้รถสับปะรังเคนี่
อ๋อเหรอ แต่ฟอร์เรสท์เขาไม่สนหรอก
ถ้างั้น...ก็ช่างเขาประไร
ฉันเบื่อจะเป็นหมาเฝ้าบ้านให้เขาแล้ว
จะไปบอกเขาเองหรือจะให้ฉันพูดให้อีก
ไหวมั้ยแจ็ค
หุบปากเถอะน่าฮาเวิร์ด
ฟอร์เรสท์ไม่มีความทะเยอทะยาน
ยังนอนบนเสื่อปูพื้นเหมือนพวกเจ๊ก
ระวังปากหน่อยก็ดีนะไอ้น้อง
ไปตายซะไป ฮาเวิร์ด
- ล้อเล่นน่า - พอแล้วๆ
มัน...
จะถือเหล้าไปไหนน่ะ
ไปโบสถ์
งั้นก็ซดเบาๆ หน่อยนะโว้ย
เรามาร่วมกันสวด
ถ้าผู้ใดรักโลก...
ความรักต่อพระบิดาไม่ได้อยู่ในผู้นั้น
เพราะว่าสารพัดซึ่งมีอยู่ในโลก...
คือตัณหาของเนื้อหนัง และตัณหาของตา
และความเย่อหยิ่งในชีวิต...
ไม่ได้เกิดจากพระบิดา แต่เกิดจากโลก
อาเมน
เปิดหน้า 39 จากด้านบนสุด
ในถังอาจมีสนิมมากไป
ไม่ก็ตะกั่ว
ไม่ถือใช่มั้ยที่ฉันเข้ามา
อย่าหวังว่าฉันจะต้อนรับขับสู้
- คนนี้ใคร - ป้าวินนี่
งั้นบอกป้าวินนี่ว่านี่ไม่ใช่แขกมาเยี่ยม
ผมว่าบอกไปก็เท่านั้นแหละครับ
แกแก่เลอะๆ เลือนๆ แล้ว
ไอ้หนู แกต้องบอกเรามา 3 เรื่อง
โรงกลั่นอยู่ไหน เหล้าอยู่ไหน เงินอยู่ไหน
เราไม่มีหรอก
แล้วแกเป็นใคร
นั่นแจ็ค บอนดูแรนท์
นึกไม่ถึงจริงๆ
มีคนบอกว่าฉันจะเจอแกที่นี่
แล้วดูสิ
แกอยู่นี่จริงๆ ด้วย
แกสองคนไปหาโรงกลั่น ฉันจะอยู่กับมันตามลำพัง
ตัวเล็กสุดในคอกอยู่นี่เอง
พวกแกพี่น้องยังไม่เข้าใจสินะ
มองที่ฉันนี่ไอ้หนู
แกนี่มันยังเด็กจริงๆ
เกิดอะไรขึ้น
เข้ามาใกล้ๆ
เดินเข้ามา
หยุดตรงนั้นแหละ
ลุกขึ้น
นึกว่าพวกบอนดูแรนท์จะหนังเหนียว
เหมือนที่เขาว่ากัน
ดูไม่จืดเลย
แบบนี้ใช้ไม่ได้หรอก
พี่ชายฉันเล่นแกแน่
พวกเขามาฆ่าแกแน่
งั้นเหรอ
แต่ก็ช่วยแกไม่ได้อยู่ดีใช่มั้ยล่ะ
แกไปบอกพวกพี่ชายแกนะ...
ว่าต่อไปตาพวกมัน
ไปบอกพวกมันนะ
พอแล้ว
ไม่เอาแล้ว ผมขอร้อง
อย่ามาโดนตัวฉัน
ครั้งหน้าฉันไม่ยั้งมือแน่
เอาล่ะ
แกอยากจะเข้ามาทำธุรกิจ
แต่ฉันเห็นแกนั่งบื้อ...
เป็นกระสอบทรายให้คนซ้อม
งั้นฉันถามหน่อย...
แกจะเอายังไงต่อ
- ผมจะเอาไงเหรอ - ใช่
แก
แกอยากให้คนไปจัดการให้มั้ย
- ไม่ - ให้ฮาเวิร์ดไปจัดการมั้ย
- ผมไม่ได้หมายความว่างั้น - งั้นหมายความว่าไง
ผมไม่ต้องให้ใครช่วย
อะไรนะ
- ผมไม่ต้องให้ใครช่วย - ถามจริง
เรื่องของเรื่องคือ...
ตราบใดที่แกยังเป็นน้องชายฉัน...
จะให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกไม่ได้ เข้าใจมั้ย
- ผมเข้าใจ... - ฉันว่าแกไม่เข้าใจ
แล้วถ้าผมทำไม่ได้ล่ะ
ผมไม่ได้แกร่งเหมือนพี่หรือฮาเวิร์ด
ผมไม่เคยเป็นแบบพี่ได้
ไม่เป็นไรหรอก
แจ็ค...
ผู้ชายเขาไม่ได้วัดกันที่ความรุนแรงหรอก
แต่วัดกันที่มีลูกบ้าแค่ไหนต่างหาก
แจ็ค มองฉัน
พวกเราเป็นนักเอาชีวิตรอด
เราควบคุมความกลัว
ถ้าหากไม่มีความกลัว...
เราก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่ตายแล้ว
แกเข้าใจรึเปล่า
- บอกฉันซิ - เรคส์ให้ผมมาบอกพี่ว่า
มันจะมาจัดการพี่เป็นรายต่อไป
พวกมันต้องกลับมาแน่ เรื่องนี้มั่นใจได้
เพื่อนนักเทศน์ของแกฝากของขวัญมาให้
ไม่เปิดดูหน่อยเหรอ
ขำตายล่ะฮาเวิร์ด
ให้ตายสิวะ
ฟอร์เรสท์ บอนดูแรนท์
ดูเหมือนนายจะพัวพันกับ กิจกรรมผิดกฎหมายบางอย่าง
กิจกรรมผิดกฎหมายเหรอ
ฟังนะฟอร์เรสท์ ถ้านายให้ความร่วมมือ
หมายเรียกนี่เราเสกให้หายไปได้นะ
พยายามจะขู่ฉันเหรอเฮนรี
ฉันเป็นแค่ผู้ส่งสาส์นนะฟอร์เรสท์
นายเคยเจอฮาเวิร์ดรึยัง
ทำไม จะยิงฉันเหรอ
ฮาเวิร์ดๆ
จะทำร้ายน้องชายฉันเหรอ
จะมาขู่ขวัญพวกเราหรือไงไอ้ตำรวจ
เราคือบอนดูแรนท์โว้ย
เอาล่ะ พอได้แล้ว
จะขายตัวเหมือนไอ้พวกเวรนั่นหรือไง
พอแล้ว
ฮาเวิร์ด พอได้แล้ว
เอาล่ะ
ไอ้แก่เฮงซวย
พวกนายน่าจะรู้ดีว่าไม่ควรมาแถวนี้...
ตอนฮาเวิร์ดกำลังเมาค้าง
ฉันว่าพวกนายไปซะดีกว่า
แล้วก็ฝากความระลึกถึง...
- ไปให้ผู้ช่วยพิเศษเรคส์ด้วย - ใช่แล้ว
ฉันไม่มีปัญหากับนายเป็นการส่วนตัว
เขาได้รับสิทธิ์พิเศษ
ไม่ ฉันไม่เชื่อ
ใช่ คุณด้วย
ผมเห็นคุณที่ร้านของบอนดูแรนท์
คุณไม่ใช่คนแถวนี้
มาจากชิคาโกใช่มั้ยครับ
คุณเป็นนักเต้นอยู่ที่นั่น
ที่เอเพล็กซ์คลับใช่มั้ย
เต้นเพลงที่ใส่ชุดขนนก ถ้าจำไม่ผิด
กังวลใจเรื่องอะไรเหรอครับ
ไปให้พ้น
คุณไม่ต้องกังวลว่าผมจะทำอะไรหรอก
ผมไม่นิยมผู้หญิงสำส่อน
แจ็คอยู่ไหน
เห็นใส่สูทเก่าของพ่อเดินไปเดินมาอยู่
- ฟังนะฮาเวิร์ด - ว่าไง
คืนนี้นายอยู่กับฉันที่นี่
ฉันมีธุระกับคนต่างถิ่น
ที่ฉันไม่เคยติดต่อด้วย
- เหรอ พวกมันมาจากไหนล่ะ - ชิคาโก
ฉันกับแดนนี่ต้องไปที่โรงกลั่นก่อน
มาถึงนี่ 5 ทุ่มก็แล้วกัน เข้าใจมั้ย
เข้าใจแล้ว ฉันเคยทำให้นายผิดหวังที่ไหน
ว่างๆ ไปขับรถเล่นกับผมมั้ย
นายต้องปัญญาอ่อนแน่
ถ้าคิดว่าฉันจะไปนั่งรถกับคนอย่างนาย
นายควรระวังพ่อฉันมาเห็นนาย...
คุยกับฉัน
พ่ออยู่ในร้านขายอาหารสัตว์โน่นแน่ะ
ทำไมผมถึงต้องกังวลด้วย
ก็เล่นโผล่ไปที่โบสถ์ตอนมีพิธี
แล้วอยู่ๆ ก็พรวดพราดออกไปเหมือนคนบ้า
สติสตังนายดีอยู่รึเปล่า
เดี๋ยวก่อน ลองดูนี่สิ
คนบ้าจะใส่สูทหรูแบบนี้เหรอ
ก็ยังงงอยู่ดี ว่าทำไมนายทำตัวเพี้ยนๆ
ผมแค่ไม่อยากโดนล้างเท้า ก็แค่นั้น
- ฉันรู้ว่านายเป็นใคร - อ๋อเหรอ ผมเป็นใครล่ะ
เด็กตระกูลบอนดูแรนท์ แค่นี้ก็พอแล้ว
ไม่ค่อยมีใครพูดถึงพวกนายในแง่ดีหรอก
- เหรอ - นอกจากตำนานบ้าๆ บอๆ
งั้นเหรอ
ที่ว่าพวกนายอยู่ยงคงกระพันอะไรนั่น
- เมื่อกี้ว่าไงนะ พูดใหม่ซิ - อยู่ยงคงกระพัน
แย่เลย เพราะผมไม่รู้มันแปลว่าอะไร
แต่ฟังดูเข้าท่านะ
พ่อฉันคิดว่าพวกนายคือสิ่งที่เลวร้ายที่สุด ที่เกิดขึ้นกับแฟรงคลิน
คุณพ่อคุณจะไปรู้อะไร
วิธีจีบหญิงของนายนี่แปลกดีนะ แจ็ค บอนดูแรนท์
นายกำลังจีบฉันใช่มั้ย
ใช่
ถ้างั้น...
ฝากสวัสดีคุณพ่อคุณด้วย
ขอบใจ
ตายล่ะ!
นี่ แม่ผมแดง
แล้วเหล้าพี่ล่ะ
เด็กนั่นมันขาเป๋ อย่าไปสนเลย
ฟอร์เรสท์
ไปบอกแม็กกี้ให้ปิดร้าน
พอได้แล้ว ออกไปจากร้านฉันเดี๋ยวนี้
ฉันจ่ายค่าเหล้าไปอีกขวด แต่เธอไม่เอามาเสิร์ฟ
- นังนี่พยายามจะแทงฉัน - แกไม่ได้จ่ายหรอก
เราจะซื้อเหล้านายเกือบร้อยแกลอน
จะไม่แถมซะหน่อยเหรอ
พวกแกไม่ได้ซื้อเหล้าหรอก ไสหัวไปซะ
มันเอาปืนจ่อเธอก่อน เธอถึงยกมีดแทง
แกชักปืนใส่ผู้หญิงคนนี้เหรอ
ฟอร์เรสท์
ฉันอาจเป็นแค่ไอ้เป๋ก็จริงนะไอ้สวะ
แต่ขืนขยับฉันเป่าสมองแกกระจายแน่
เรียบร้อยแล้ว ขอโทษที
ไอ้ฮาเวิร์ดเวรเอ๊ย
เธอกลับบ้านไปดีกว่า
ก็ได้
แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
สงสัยคืนนี้เจอเรื่องตื่นเต้นมากไปหน่อย
ใช่
บายฟอร์เรสท์
แปลกจริง
ฉันไม่เห็น..
แกซวยแน่คราวนี้
ไอ้บ้านนอกระยำ
บ้าจริง
ฟอร์เรสท์
มีบางอย่างที่คุณต้องรู้
ถึงเวลาสนุกกันแล้ว
เข้าเยี่ยมได้
แต่อย่าให้เขาพูดอะไร
เฮ้ ฟอร์เรสท์
พวกหมอบอกว่าพี่เดินมาถึงนี่...
จากร้านแบล็ควอเตอร์สเตชั่น
กลางหิมะ
ผมจัดการไอ้พวกนั้นได้มั้ย
เพราะผมอยากจะเอาคืน
ผมจะจับมันกดไว้กับมือเลย
ถามจริง!
- เดินจากร้านมาถึงนี่เลยเหรอ - แจ็ค แกเงียบๆ ซักแป๊ปนึงเถอะ
แกควรจะอยู่ที่นั่น ฮาเวิร์ด
ดูพวกมันทำกับคุณสิ
ฉันจะไปแล้วฟอร์เรสท์
นี่คงไม่ใช่ชีวิตสงบๆ ที่เธอตามหา
ไอ้พวกนั้นแหละฟอร์เรสท์
เพราะไอ้คนพรรค์นั้น... ฉันถึงได้จากชิคาโกมา
ฉันวิ่งหนีมา
มานี่ซิแม็คกี้
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ เข้าใจมั้ย
ไม่เกี่ยวเลยซักนิด
เธอไปแจ้งย้ายออกจากบ้านพักรึยัง
ฉันอยากให้เธอมาอยู่ที่ร้านซักพัก
ไอ้พวกนั้นยังป้วนเปี้ยนอยู่ อยู่กับพวกเราปลอดภัยที่สุด
พวกเราไม่อยากเห็นเธอเป็นอันตราย
พวกเราเหรอ
เธอพัก...
ห้องที่ว่างอยู่ได้
ผมรู้จักคนที่เคาน์ตีข้างๆ ที่จะเหมาเหล้าเรา
แกลอนละ 5 เหรียญ
- เหลวไหล - เรื่องจริงนะ
- คริกเก็ทติดต่อเขาแล้ว - 5 เหรียญเหรอ
- ใช่ ราคาแบบนี้หาที่ไหน - หลอกรึเปล่า
ฉันไม่มีอารมณ์มาสนเรื่องไร้สาระนี่หรอก
ผมไปส่งของเอง พี่ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น
แกน่ะเหรอ
- กับคริกเก็ทน่ะเหรอ - ใช่ กับคริกเก็ท
แกกับไอ้เป๋นั่น จะไปคุยกับฟลอยด์ แบนเนอร์เหรอ
นายมันหมาเฝ้าบ้านแจ็ค มีหน้าที่ถูพื้น
ฮาเวิร์ด พี่มันไม่มีวิสัยทัศน์เลยว่ะ
แกไปให้พ้นๆ ที
พี่หัวเสียเรื่องอะไรเหรอ
หรือเพราะทำให้ฟอร์เรสท์ผิดหวัง
หุบปากซะที!
แกทำอะไรของแก แจ็ค
มาดูอาการพี่
- ฉันไม่เป็นไร - งั้นก็ดีแล้ว
ฉันไม่เป็นไร
- ผมแค่เป็นห่วง - พรุ่งนี้ฉันจะกลับบ้าน
ไปได้แล้ว
งั้นเจอกันพรุ่งนี้
นายทำบ้าอะไรของนายวะแจ็ค
มาช่วยฉันยกหน่อย
เฮ้ยแจ็ค นายจะบ้าเหรอวะ
- ฉันเบื่อจะเป็นเบ๊เต็มทนแล้ว - ฟอร์เรสท์บีบคอนายแน่
อย่าห่วงเรื่องนั้นเลย ช่วยยกหน่อย
นายโทรไปหากัมมี่ วอลช์
บอกเขาว่าเราจะขนชุดใหญ่ไปเลย
อย่างน้อย 200 แกลอน
- เราเหรอ - ใช่
หมายถึงนายกับฉันเหรอ
ฉันต้องมีกองหนุนว่ะคริกเก็ท เราหุ้นส่วนกันไม่ใช่เหรอ
ซวยล่ะสิ
เอาผ้าใบคลุมด้วย
บ้าจริง
ให้ตายเถอะคริกเก็ท ทำหน้าอย่างกับจะไปขึ้นเขียง
นายคงไม่ใช้ปืนนั่นจริงๆ ใช่มั้ย
ถ้ามีใครมาหาเรื่องก็ไม่แน่
- ขี้โม้ ฉันไม่เชื่อนายหรอก - แน่นอน
ปัง! กลางแสกหน้า
เสียงอะไร
เกียร์มีปัญหารึเปล่า
เสียงแบบนี้ไม่น่าใช่
ลืมเติมน้ำมันรึเปล่า
- เติมน้ำมันมารึเปล่า - ตายห่า!
นายลืมเติมน้ำมัน จะทำไงล่ะทีนี่
ขอโทษทีแจ็ค ฉันมีเรื่องอื่นเต็มหัว
เช่นเรื่องขโมยเหล้ามาจากพี่ชายนาย
เรื่องเต็มหัวอะไรวะ แค่เติมน้ำมัน
แค่เติมน้ำมันแค่นี้เอง
ฉันนึกออกแล้ว
ตอนนี้เราก็แค่ พ่อค้าเหล้าเถื่อน 2 คน ที่รอตำรวจอากรสุราผ่านมาเจอ
ถนนสายนี้ตำรวจยั้วเยี้ยไปหมด
เรากลายเป็นเป้านิ่งแล้วรู้รึเปล่า
- อำฉันเล่นเปล่าวะเนี่ย - แกมีความคิดที่ดีกว่านี้หรือไง
เทเหล้าลงถังน้ำมันเนี่ยนะ
ติดทีเถอะ
ติดแล้วโว้ย!
ใช่ๆ
นายคือคริกเก็ท เพทใช่มั้ย
แจ็ค นี่กัมมี่ วอลช์
เอาอะไรมาบ้าง
เอาสายฟ้าฟาดมา 100 แกลอนครับ
แล้วก็เครซี่แอปเปิ้ลอีก 100 แกลอน
- เหล้าผลิตจากแฟรงคลินเลยสินะ - ใช่ครับ
ใจเย็น
เหน็บอะไรไว้ ปืนเด็กเล่นเหรอ
เดินไปได้แล้ว
- เดินไป - เราตกลงกันแล้วนี่
นายนี่มันทึ่มสุดๆ เลยว่ะไอ้หนู
มาต่อรองกันหน่อยไม่ดีเหรอ
พวกหลังเขาอย่างแกค้าขายกันแบบนี้เหรอ
ด้วยปืนเด็กเล่นเนี่ยนะ
บอกให้เดินก็เดินสิวะ
ไกลพอแล้ว
ต่อไปตาแก
ขุดหลุมให้ไอ้เด็กพวกนี้ ตามที่สั่งแล้วใช่มั้ย
เชิญพบกับฟลอยด์ แบนเนอร์
ธุรกิจเดี๋ยวนี้มันไม่มีเกียรติกันแล้ว
- ยิงทิ้งซะ - เดี๋ยวๆ
ถอยหน่อยพวก เดี๋ยวสูทจะเปื้อน
เด็กบ้านนอกพวกนี้อาจทำเละเทะ
เดี๋ยวๆ ๆ ฉันชื่อแจ็ค บอนดูแรนท์
มาจากร้านแบล็ควอเตอร์สเตชั่น
ชั้นหนึ่งเลย
ฉันให้แกลอนละ 4 เหรียญ แต่อย่าไปบอกใคร
พวกข้างนอกโน่นได้แค่แกลอนละ 3.50
มีคนบอกฉันว่า 5 เหรียญ
ไปขนลงมา
ฉันนับถือพวกบอนดูแรนท์
ที่กล้าแข็งข้อกับไอ้อัยการมลรัฐนั่น
มันคุมทุกคนไว้หมด
เข้าส้วมที คนครึ่งรัฐแห่ไปเช็ดตูดให้
มีบางอย่างที่นายควรรู้
ฉันได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้น กับฟอร์เรสท์พี่นาย
พวกสวะที่เป็นคนทำเคยเป็นลูกน้องฉัน
- พวกนั้นทำงานให้คุณเหรอ - พวกมันลาออกไปแล้ว
ไอ้ผู้ช่วยที่แต่งตัวเนี้ยบเป็นคนจ้าง คนที่ใส่น้ำหอมน่ะ
ชาร์ลี เรคส์เหรอ
ใช่ ไอ้นั่นแหละ
เรื่องที่เกิดกับฟอร์เรสท์...
ไม่เกี่ยวกับฉัน
อย่าลืมบอกฟอร์เรสท์ด้วยล่ะ
บอกว่าฟลอยด์ แบนเนอร์ฝากสวัสดี
เอานี่ให้เขา
บอกว่าเป็นของขวัญ...
จากบริษัทถ่านหินมิทไนท์
ผมจำไอ้เด็กบอนดูแรนท์พวกนี้ได้แล้ว
พี่ชายไอ้หนูนั่น
เดิน 20 ไมล์ หลังจากที่โดนปาดคอ
เขาเล่าว่ามัน ดื่มเหล้าจากรูที่คอ
ตำรวจทั้ง 3 รัฐ ตามจี้ตูดฉันอยู่
คิดว่าฉันอยากเจอพวกบ้านนอกเถื่อนๆ
ตามละเลงเลือดหรือไงวะ
ลากไอ้กากนี่ไปให้พ้นๆ ที
เดี๋ยวก่อนฟอร์เรสท์ พี่ฟังผมก่อน
ผมขายทั้งหมดให้ฟลอยด์ แบนเนอร์ ทีเดียวจบ
กว่าพี่จะปล่อยของหมดต้องร่วมเดือน
ไม่ใช่แค่นั้น ผมขายบาร์เรลละ 5 เหรียญ
2 เท่าของที่พี่ขายได้ เงินอยู่นี่
2,000 เหรียญ หักค่านายหน้าของผม
ดูแกสิ
คิดว่าตัวเองฉลาดตายห่าเลยสินะ
ร่อนไปมาเหมือนตัวเองเป็นอัล คาโปน
กับเพื่อนใหม่ของแก
ดูให้ชัดๆ สิแจ็ค
นี่ไง ผลงานเพื่อนใหม่แก
เรื่องนี้พี่ก็เข้าใจผิด
ไอ้ผู้ช่วยพิเศษเรคส์ต่างหาก ที่จ้างพวกนั้นมาเล่นงานพี่
- ใครเป็นคนบอกแก - ฟลอยด์ แบนเนอร์บอกผมเอง
ฟลอยด์ แบนเนอร์บอกเองเลยเหรอ
เหมือนเสียงสวรรค์เลยสินะ แล้วนั่นอะไร
ของขวัญจากฟลอยด์ แบนเนอร์
ที่อยู่พวกนั้นไงฟอร์เรสท์
จะได้หาตัวไอ้สารเลวที่ปาดคอพี่ได้
ผมว่าเราเล่นมันคืนนี้เลย
พี่มีอะไรให้ผมรับใช้อีกมั้ย
ให้ผมถูพื้นมั้ย
ผมมีธุระ
ผมเข้าไปได้มั้ย
- ไวหน่อยก็แล้วกัน - แป๊ปเดียว
ผมเอากล้องมา
- คุณยืนตรงนี้นะ - ตรงนี้เหรอ
ถ้าพ่อจับได้ว่าฉันใช้ของพวกนี้ พ่อเอาฉันตายแน่
ยืนนิ่งๆ นะ ผมจะได้ถ่ายรูป
ก็ได้
ทำไมเลิกทำหน้าทะเล้นซะล่ะ
เพราะดาราเขาโพสต์ท่ากันอย่างนี้น่ะสิ
ก็ได้
1 2 3
- ตานายบ้าง - ได้เลย
พร้อมรึยัง
ผมดูเป็นไงบ้าง
ดูเหมือนตัวปัญหาน่ะสิ แจ็ค บอนดูแรนท์
ผมซื้อรถใหม่มา
ฟอร์เรสท์
- เสื้อสวยมั้ย - สวย
ฟอร์เรสท์ล่ะ
- มีอะไรเหรอ - แจ็ค
- พวกพี่ๆ ไปโดยไม่รอผมเหรอ - เธอไม่ต้องเหมือน...
โธ่เว้ย! ผมเป็นคนเจอตัวพวกมันนะ
รู้มั้ยเวลาใครพูดว่า "แกไม่มีพวงไข่" น่ะ
พวกมันผิดถนัด
ส่งนี่ไปให้เรคส์
ดูเท่ห์ไม่เบานี่หว่าไอ้หนู
แตรรบถูกเป่า...
ปราการถูกจู่โจม กำแพงพังทลาย
นั่นใคร
สวัสดีครับ
ผมได้ยินแต่คนพูดว่าชนบทกำลังย่ำแย่
คนตกงาน คนย้านถิ่นฐาน...
สูญเสียบ้าน สูญเสียไร่นา
แต่ว่า
ผมมองรูปการณ์ไปคนละทางเลย
เมื่อเราเริ่มส่งเหล้าไปทั่วทั้งเคาน์ตี...
เงินทองก็เริ่มไหลมาเทมา
ไม่ได้แปลว่าขนเหล้าเถื่อนมันง่าย
เรคส์ตามรังควานเราทั้งวันทั้งคืน
ลองสิ ฉันจะได้มีข้ออ้างเป่าสมองแก
พวกแกไสหัวไปจากแฟรงคลินซะ
แล้วคริกเก็ทก็เกิดความคิดดีๆ ขึ้น
เขาเอาคาร์บูเรเตอร์ที่แต่งแล้วมาใส่รถ
งามแท้ๆ เลย
ไอ้หนูนั่นมันมีพรสวรรค์จริงๆ
ส่วนผม ไม่มีใครบอกว่าขับรถไม่เป็นอีก
- ฟอร์เรสท์ มาเต้นกับฉันสิ - อย่าหวังซะให้ยาก
มาสิ
ระหว่างนั้นฮาเวิร์ดกับผมผลิตเครื่องกลั่น
ขนาด 300 แกลอน 4 เครื่อง
เป็นเครื่องที่ใหญ่ที่สุด ที่เคยมีในแฟรงคลิน
เราซ่อนไว้ในป่าลึกที่เรคส์ไม่มีทางหาเจอ
ให้มันดูเข้มแข็งหน่อยสิคริกเก็ท
ออกไปจากบ้านฉันนะไอ้หนู
ถ้าฉันเห็นแกเข้าใกล้ลูกสาวฉันอีกล่ะก็
- ต่อให้พระเจ้าก็ช่วยแกไม่ได้ ได้ยินมั้ย - 1 2 3
ถึงตอนนั้น จิมมี่กับพวกที่เหลือก็ย่อยยับ..
เพราะดันไปตกลงกับวอร์เดล
ยกเว้นลูกพี่ลูกน้องพวกเรา สปูน
แต่เรคส์ก็กำจัดเขาไปด้วย
พวกเราบอนดูแรนท์ คือพวกสุดท้ายที่ยังยืนหยัด
จะเอาแต่มองฉันไปตลอดชีวิตหรือไง
เธอจะทำอะไร
ปล่อยให้ผู้หญิงเป็นฝ่ายรอได้ไง
ฟอร์เรสท์
พ่อค้าเหล้าเถื่อนเบอร์ธา
ก่อนที่คุณจะพูดเรื่องจิตวิญญาณ..
หรือเรื่องความไร้สาระของผม ผมอยากให้คุณเข้าใจอะไรไว้อย่าง
รถคันนี้...คุณรู้มั้ยว่าคือรถอะไร
นี่คือรถฟอร์ด รัมเบิล ซีท โรดสเตอร์ เครื่องยนต์ 8 สูบ
โลกนี้มีไม่กี่คนที่ได้ขับรถแบบนี้
ผมถึงต้องเตือนคุณก่อนคุณขึ้นไปนั่งในรถ
เพราะทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
ชีวิตคุณจะเปลี่ยนไปตลอดกาล
คุณจะนั่งส่ายหัวอยู่ที่รั้ว...
แล้วพูดว่า "พ่อว่าอย่างนั้น พ่อว่าอย่างนี้" จนหน้าแดงหน้าดำ
หรือคุณจะลงมา แล้วออกไปดูโลกกับผม
- คุณขึ้นรถผมได้... - แจ็ค
ฟังก่อนสิเบอร์ธา ที่เยี่ยมที่สุดคือ...
- มีทุ่งอยู่...ครับ - แจ็ค
เหรอ
สูทนายยังติดป้ายราคาอยู่เลย
มีที่ไหน
- มานี่ซิ - ไหนเหรอ
โอ้โฮแจ็ค
รถวิ่งเร็วจังเนอะ
เร็วแล้วเหรอ
แบบนี้สิถึงเรียกว่าเร็ว
ไม่ชอบเหรอ
ชอบไม่ชอบไม่สำคัญหรอก ฉันใส่ไม่ได้
ผมแค่อยากซื้ออะไรสวยๆ ให้คุณ
นายคิดว่าฉันจะเอาชุดแบบนี้ ไปใส่ที่ไหนได้
ผมจะพาคุณไปที่ ที่คุณใส่ชุดแบบนี้ได้ทุกวัน
ไม่ลองใส่หน่อยเหรอ
ตรงนี้เนี่ยนะ
- ใช่ แถวนี้ไม่มีใครหรอก - แต่มีนาย
ผมเปิดวิทยุฟัง มองไปที่ต้นไม้นั่นก็ได้
ผมไม่มองหรอก คุณไปเปลี่ยนหลังรถก็ได้
ก็ได้ ไหนๆ นายก็ซื้อมาแล้ว
อย่าแอบมองเชียวนะ
- ถ้าแอบมองล่ะน่าดู - ผมไม่ได้มอง
ผมมองนกหัวขวานบนต้นไม้อยู่
ว่าไง
ฉันดูเป็นไงบ้าง
มาเถอะ
ให้ตายสิวะแจ็ค ไอ้เด็กเวร
เสร็จฉันล่ะ ไอ้บ้านนอก
ก้าวเท้าระวังหน่อย คุณคิดว่าไง
- คิดว่าไงเรื่องอะไร - ที่ทำงานผม
แม่เจ้า แจ็ค!
เธอมาทำอะไรที่นี่
คุณเบอร์ธา มินนิกซ์ นี่หุ้นส่วนผม คริกเก็ท เพท
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ คริกเก็ท เพท
ผมควรเป็นฝ่ายยินดีมากกว่าครับ
ตายแน่แจ็ค พี่นายหัวฟัดหัวเหวี่ยงแหง
เรื่องนั้นอย่าห่วงเลย
นี่ไงครับ
- ซ่อนซะมิดชิดเชียว - ฮาเวิร์ดอยู่บนจุดสังเกตการณ์
นี่เป็นโรงกลั่นที่ใหญ่ที่สุด ในหุบเขานี้เลย
เราผลิตได้สัปดาห์ละ 1,000 แกลอน
แถวนี้ไม่มีใครทำแบบเราได้
แจ็ค นายเป็นพวกนอกกฎหมาย
อยู่ที่มองจากมุมไหนมากกว่า
ผมแค่ทำสิ่งที่ผู้ชาย
ที่เข้มแข็งเขาทำกัน
มีคำตอบทุกอย่างแล้วสินะ
ใช่ครับ
ใบหน้าสวยๆ ของคุณน่าไปอยู่บนเหรียญนะ
- แจ็ค - ผมพูดจริงๆ
ผมไม่เคยเห็นใครสวยเท่าคุณมาก่อน
ตั้งแต่เกิดมา
ผมอยากจะหาคำสวยๆ มาบอกคุณ
ก็พูดดีอยู่แล้วนี่
แกมันโง่บรมเลยว่ะแจ็ค
- แจ็ค! - มีอะไร
- ตำรวจมา! - อะไรนะ
ตำรวจมา หน่วยอากรสุรา!
มาทางนี้
- เสียงอะไรน่ะ - เราต้องเผ่นกันแล้ว
ฟังนะ นายพาเธอไป
- ไปที่ร้านของพี่ ฉันจะไปเจอนายที่นั่น - แจ็ค
ไป! เร็วๆ สิ ไป!
- ไปเรื่อยๆ - เสียงบ้านั่นมาจากไหนวะ
ไปๆ
- พวกมันตกใจหนีไปหมดแล้วรึเปล่า - ไม่รู้สิ
เสียงอะไรน่ะ
- บ้าเอ๊ย ฟังสิ! - เวร
บ้าเอ๊ย
- ฉันจะฆ่าแก ไอ้เศษสวะ - ว่าไงเรคส์
จำฉันได้มั้ย
- แกไม่ยิงฉันหรอก - อ๋อเหรอ
ดูแกสิ ละอ่อน
บุกเข้าไป!
ไอ้แต๋วอุบาทว์!
- เข้ามา - ไปโว้ยแจ็ค!
ไปๆ
ล่าตัวไอ้พวกระยำนั่นให้ได้ โธ่เว้ย!
- ทำงานได้ดีมาก - ขอบคุณครับท่าน
พวกนั้นได้ตัวคริกเก็ท เพท กับผู้หญิงอีกคน
- ไอ้เด็กเป๋นั่นน่ะเหรอ - ใช่
- หลบอยู่ในป่า - เธอปลอดภัยรึเปล่า
มาเถอะแม่หนู เดี๋ยวให้คนไปส่งบ้าน
ไปเถอะไป
ไปเถอะน่า
อย่าห่วงเลย เขาไม่เป็นไรหรอก
เดินต่อไป
เพื่อนแกเรียกฉันว่าแต๋วว่ะ
มันเรียกฉันแบบนั้นทำไม
ผมไม่ทราบครับ
สงสัยเพราะคุณกลิ่นตัวพิลึก
ตกลงขาแกเป็นอะไร
ตอนเด็กๆ ผมเป็นโรคกระดูกอ่อน
ผมเลยเป๋แบบนี้
เดินต่อไป
เข้าไปข้างใน
เรามา...จะให้ผมเข้าไปทำอะไรในนั้น
เถอะน่า ไม่เป็นไรหรอก
ไอ้เวรนั่นทำเสื้อฉันเปื้อนหมด
แล้วยังเรียกฉันว่าแต๋ว
ผมไม่ได้ตั้งใจ...
พูดต่อสิ ไม่ได้ตั้งใจอะไร
ที่ไปเดินเล่นเหมือนเป็นเจ้าของน่ะเหรอ
เหมือนแกเป็น...
เหมือนแกเป็นอาชญากรดาวรุ่งงั้นเหรอ
ผมแค่อยากไปดูให้แน่ใจว่า...
ฉันคิดผิดที่ให้แกเข้ามาทำธุรกิจด้วย
ผมขอโทษ
ขอโทษที่ทำโรงกลั่นพี่พังพินาศ
ขอโทษที่พวกมันยึดรถไป
- ขอโทษที่มันเอาเงินพี่ไป - เงินฉันเหรอ
เงินฉันเนี่ยนะ
นี่มันไม่ใช่เรื่องเงินโว้ย
นี่มันเรื่องหลักการ
ด่าพอแล้วมั้งฟอร์เรสท์
แกก็เหมือนกัน ไอ้สมองหมา
ฉันเพิ่งได้ข่าวมา
พวกมันจัดการคริกเก็ทแล้ว
- หมายความว่าไง - พวกนั้นฆ่าเขาแล้ว
คริกเก็ทตายแล้วแจ็ค
แม้แต่แมลงวันเขายังไม่เคยตบเลย
เขาเป็นเด็กดี
ไอ้พวกบัดซบ!
ฟอร์เรสท์
พวกเราอยากบอกว่า
เสียใจด้วยจริงๆ เรื่องคริกเก็ท
พวกเราชอบไอ้หนูนั่น
สิ่งที่พวกมันทำกับไอ้หนูนั่น เป็นเรื่องที่สุดจะให้อภัยได้
ใช่ มีหลายเรื่องที่อภัยให้ไม่ได้
ฟอร์เรสท์ ฉันรู้ว่าพวกเราทำไม่ถูก
นายหักหลังพวกฉัน จิมมี่
ถึงเวลาที่พวกนายต้องเลือกข้างแล้ว
แจ็ค
- นายต้องการอะไร - ฉันอยากคุยกับฟอร์เรสท์
ไม่ต้องหรอก
คุยกับฉันก็ได้
ฟังฉันนะแจ็ค
ฉันอยากให้พวกนายรู้ว่า ฉันกับเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ...
ไม่ได้รู้เห็นเรื่องการตายของคริกเก็ท
- เขาเป็นเด็กดี... - แต่เรคส์เพื่อนซี้นายเป็นคนทำ
มันไม่ใช่เพื่อนฉัน
สิ่งที่มันทำกับเด็กคนนั้น...
ไม่มีวันให้อภัยได้
นายขับรถมาถึงนี่เพื่อมาบอกฉันแค่นี้เหรอ
ฉันต้องเสี่ยงที่มาที่นี่นะแจ็ค
แต่ไม่ใช่ ฉันมาบอกนายว่าสิ่งที่เกิดกับคริกเก็ท...
ไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของบางสิ่ง นายเข้าใจฉันมั้ย
เมสัน วอร์เดลสั่งให้เรคส์นำกำลัง
ตำรวจอากรสุราจากในเมืองมาสมทบ
พวกมันจะปิดทั้งเคาน์ตีนี่ไว้
พวกมันสั่งให้ฉันกับผู้ช่วยปิดสะพานแล้ว
ไม่มีใครเข้าออกเคาน์ตีได้แล้ว
- เรคส์อยู่ไหน - อย่าใส่ใจเลย
- ฉันถามคำถามนายอยู่ - ฉันขอเตือนนะไอ้หนู
อย่าทำขึ้นเสียง
นายควรไปกบดาน
อย่างน้อยจนกว่าเรื่องนี้จะจบ พวกนั้นประกาศสงครามแล้ว
นายไม่มีทางรอดหรอก
นายไปได้แล้ว
ไปสิ
แจ็ค!
ฟอร์เรสท์!
- แจ็คไปแล้ว - เวรล่ะสิ
ให้ตายสิวะแจ็ค
คุณจะทำอะไร
แจ็คมันผลีผลามออกไปแล้ว
จะจบแบบนี้เหรอ
ฟอร์เรสท์ แจ็คขับรถคริกเก็ทออกไปแล้ว
ใจเย็นๆ ฮาเวิร์ด ไปเอารถมา
หน้ามันมีแต่ความซวยแปะเต็มไปหมด
เฮ้ย แดนนี่ บอกให้ตื่นได้แล้วโว้ย!
ฉันต้องทนเห็นคุณตายอีกรอบนึงเหรอ
เธอพูดอะไรของเธอ
ฉันต้องเจอคุณนอนจมกองเลือดตัวเอง..
แล้วลากคุณขึ้นรถอีกเหรอ
ขับรถพาคุณไปโรงพยาบาล โดยที่คอคุณโดนปาดซะเหวอะ
เธอเป็นคนพาฉันไปส่งเหรอ
ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีก
ฉันนึกว่าฉันเดินไป
คุณก็เป็นซะแบบนี้
คิดว่าตัวเองเป็นตำนานบ้าๆ
เร็วเข้าฟอร์เรสท์ ไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อน คืนนั้นเธอกลับมาเหรอ
พวกนั้นเห็นเธอรึเปล่า
เร็วเข้าฟอร์เรสท์
- แล้วเกิดอะไรขึ้น - ไม่มีอะไร
ฉันถามคำถามเธอ
ก็ตอบแล้วไง
มองฉันซิ
แม็กกี้ มองฉัน
- เกิดอะไรขึ้นตอนเธอกลับมา - ไม่เกิดอะไรขึ้นทั้งนั้น
ทีนี้คุณก็รู้แล้ว
ว่าไอ้พวกสารเลวนั่น...
ไม่ได้ทำอะไรฉันเลยซักนิด
ฟอร์เรสท์ เร็วสิวะ!
บ้าฉิบ
- นั่นแจ็ค บอนดูแรนท์ไม่ใช่เหรอ - บ้าจริง
นั่นมันไอ้หนูบอนดูแรนท์
ไอ้ฆาตกรระยำนั่นอยู่ไหน
มันมีปืนมาด้วย
เรคส์ ไอ้จัญไร! แกอยู่ไหนวะ
- แกอยู่ไหนวะ - หยุดอยู่ตรงนั้นแหละแจ็ค
- เรคส์ ไอ้สวะ! - หาฉันอยู่เหรอไอ้หนู
หยุดนะ!
เรคส์!
ผู้ช่วย หยุดยิงก่อน ผู้ช่วย!
- แกมันก็แค่เด็กโง่ๆ คนนึง! - ลดปืนลงเดี๋ยวนี้
ฟอร์เรสท์
ฆ่าไอ้พวกเวรนั่นให้หมด!
หยุดยิง!
โดนเข้าบ้าง เป็นไงล่ะ
เร็วเข้าแดนนี่
หยุดยิง!
ทุกคนหยุดยิง!
กินลูกตะกั่วซะ ไอ้พวกชาวนาสวะ!
แจ็ค!
- ลากเขาออกมาจากตรงนั้น - ฮาเวิร์ด!
จะสอนให้ว่าจะเล่นกับฉันต้องทำไง
ตอนนี้แกมันก็แค่เศษสวะ
ทุกคนนิ่งไว้
อย่ายิง
อย่ายิง จิมมี่ ขอเถอะ
ให้มันจบตรงนี้เถอะ จะได้ไม่มีใครเจ็บอีก
ถึงเวลาตายแล้วไอ้พวกขี้ขลาดตาขาว
ผู้ช่วย อยู่นิ่งๆ!
ถึงเวลาฉันกำจัดขยะแล้ว
- ให้ตายสิวะเรคส์ บอกให้อยู่เฉยๆ - เป็นอมตะเหรอ
- ฆ่าไม่ตายเหรอ อยากหัวเราะให้ฟันหัก - ผู้ช่วย!
แม่ง!
ใครไปช่วยฟอร์เรสท์ที
มันจะหนีไปแล้ว
จะให้มันหนีไปแบบนี้เหรอ
พวกแกหลีกไปให้หมด
- ทุกคน.. - บ้าเอ๊ย
- อยู่ในความสงบ - มาจัดการให้มันเสร็จๆ
ฉันทำงานให้อัยการมลรัฐ!
ยืนอยู่ตรงนั้นแหละจิมมี่
พวกแกมันขี้ขลาด
ทุกคนนั่นแหละ
ไอ้พวกบ้า
ไปตามคนมาช่วยเร็ว!
ใครก็ได้ ไปตามคนมาช่วยที!
เรคส์!
แจ็ค! หยุดนะ แจ็ค!
เอามานี่
ทุกคนเฉยไว้
จิมมี่ ปล่อยเขาไป
แจ็ค
แจ็ค!
โธ่เว้ย!
ไอ้ชิงหมาเกิด
จบกันที
เดือนธันวาคม ปี 1933 กฎหมายห้ามถูกยกเลิก
พฤศจิกายน 1940
เช่นเดียวกับการปิดฉากของ ขบวนการเหล้าเถื่อนแห่งแฟรงคลินเคาน์ตี
ซึ่งเป็นชื่อที่รู้จักกันในภายหลัง
ในปีเดียวกัน อัยการมลรัฐ เมสัน วอร์เดล...
ถูกจับกุมข้อหาทุจริต
อีก 2-3 ปีต่อมา... ฮาเวิร์ดย้ายไปอยู่มาร์ตินวิลล์
ได้งานที่โรงงานสิ่งทอ
เซอร์ไพรส์พวกเราด้วยการแต่งงาน แล้วก็มีลูกหลายคน
เบอร์ธา มินนิกซ์...
ลูกสาวนักเทศน์ ก็...
เธอเป็นผู้หญิงที่หัวรั้นเอาเรื่อง
เราแต่งงานกันในปีต่อมา
ผมทำฟาร์มเลี้ยงวัวต่อจากพ่อ
ปลูกต้นยาสูบ
หลังจากที่ฟอร์เรสท์ถูกยิงบนสะพาน...
เขาพักฟื้นในโรงพยาบาล 2 สัปดาห์
แล้วก็เดินจากมา... แล้วก็แต่งงานกับแม็กกี้
- จะชนหน่อยมั้ยฮาเวิร์ด - เอาสิ
ทั้งคู่ไม่ได้บอกใคร
ผมเพิ่งมารู้หลังจากนั้นหลายปี
ดื่ม
ฟอร์เรสท์เป็นคนแบบนี้แหละ
ตอนขึ้นบ้านพวกเธออย่าทำเสียงดังล่ะ
- ครับคุณผู้หญิง - ฉันไปนอนก่อนนะ
ราตรีสวัสดิ์
ราตรีสวัสดิ์นะหนุ่มๆ
- หน่อยน่าฟอร์เรสท์ - เอาหน่อยสิ
เต้นโชว์หน่อย
ลุกขึ้นเต้นหน่อย คุณลุงฟอร์เรสท์ หน่อยน่า
- เร็วสิ - จ้างฉันก็ไม่เต้น ให้พวกแกสองคนดูหรอก
มาเถอะ
ฉันจะออกไปสูดอากาศหน่อย
- ขยับหน่อยสิ - ไม่
- นั่นไง ท่ามาแล้ว! - หน่อยน่า
ที่ไม่พอเต้น
เดินหนีไปซะแล้ว
ฉันจะไปนอนเหมือนกัน
นั่งอยู่ตรงนี้มันหนาวเกิน
ใกล้เที่ยงคืนแล้ว
ราตรีสวัสดิ์ฟอร์เรสท์
ราตรีสวัสดิ์แจ็ค
ฟอร์เรสท์เคยบอกว่าไม่มีอะไรฆ่าเราได้
บอกว่าเราไม่มีวันตาย
ตอนนั้นผมว่าผมเชื่อที่เขาพูดนะ
ผมรู้ว่าฟอร์เรสท์เองก็เชื่อ
เพราะไม่ว่าจะโดนอะไรมา...
ก็ดูเหมือนเขาจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินต่อได้
แม้จะค่อยๆ พิกลพิการ...
ขึ้นทีละนิดก็ตาม
แต่ไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้าหรอก
แม้แต่ฟอร์เรสท์
ในท้ายที่สุด...
ก็ความซวยล้วนๆ และโรคปอดบวม ที่คร่าชีวิตเขา
ช่างดูง่ายดาย และไม่สลักสำคัญ
ทุกวันนี้พวกเราบอนดูแรนท์เป็นพลเมืองดี
ไม่มีใครพยายามปาดคอหอยเรา ไม่มีใครมาจ้องแทงหรือยิงเรา
วันเวลาเหล่านั้นมันผ่านไปนานแล้ว
บางทีเวลาผมนั่งเล่น
ที่เฉลียงหน้าบ้าน
ผมรู้สึกว่า...
แถวนี้มันช่างเงียบเหงาเหลือเกิน
[THAI]